Loading...

Tasavvuf



Tasavvuf
 
 






Allah'a Yolculuğun Temel Prensipleri

Allah dostları der ki: Yüce Allah'a YOLCULUK ancak ihlâsla Olur. İhlas, onun olduğu ve ibadeti sadece Allah rızası Click yapmaktır. Boyle yapmayan kimse, ne kadar amel ve ibadet yapsa Allah'a kavuşamaz. Dünya for kılınan BİR namaz Kulu Allah'tan uzaklaştırır, azaba yaklaştırır.

ce Allah'a YOLCULUK Bos temenniler ve tembellik ile gerçekleşmez. Ayşe Yol, sevgi ile amel ve ibadet Ba. İbadetlerin Basında farz olan ameller gelir. Gözyaşları nafile ve Fazilet olan ameller takip Eder. Kucaklaması, gevşek ve ciddi olmayan kimseden Allah Dostu Olmaz.

Yüce Allah'a YOLCULUK, haya, tevazu, sevgi ve cömertlik Ba. Edebe dikkat etmeyenden Hayır gelmez. Kibirli BİR Kalp Cenab-ı Hakk'ı müşahede edemez. Cimriden veli Olmaz. Seyyid Abdülkadir Geylani k.s. der ki:

"Ben geceleri çokça namaz kılarak, gündüzleri nafile Oruç tutarak ve Halka ilim öğreterek Allah'a ulaşmadım. gönüllü Benim Yüce Allah'a ulaşmam, cömertliğim, Herkese Karşı alçak Oluşum ve gönlümün temizliği sebebiyledir. "

Yüce Allah'a YOLCULUK ve Vuslat, sadece Kur'an ve Sünnet çizgisinde giderek mümkün Olur. İslâm'ın öğrettiği Usul dışında hic kimse kendi fikir, Felsefe, Eğitim, riyazat ve çabası ile Allah'a ulaşamaz. İmam Rabbani k.s. der ki: Hindu rahipleri, Brahmanlar ve Hak Din'e uymayan DİĞER Gruplar, senelerce açlık ve Cile çektikleri halde Allah'a Vasil olamamışlardır. Çünkü Ehl-i Sünnet çizgisi dışında kimse Allah'a ulaşamaz. 'Allah'a giden Yollar mahlukatın adedi kadardır' sözü, beğenilen olmayı denedim kendi halince istediği hazırsındır Allah'a Gider manasında değildir. Ayşe SÖZ, 'iman ve İslâm dairesine girdikten Gale, herkesin Yüce Rabbine yönelişi farklıdır, iman manasındadır onu kalpte Yüce Rabbi ile BİR irtibat yolu vardır' eden.

Yüce Allah'a YOLCULUK, ölene kadar amel, ibadet ve Güzel kulluk yaparak Devam Eder. Hiçbir makamda kuldan ibadetler düşmez. Yüce Allah'a kavuşmak, O'na yaklaşma sebebi olan amelleri gereksiz kılmaz. Aksine, Allah'a yakınlığı Artan kulun edebi, zikri ve ibadeti daha da çoğalır, Şükrü artar. Kim, ben Allah'a kavuştum diyerek ibadetleri terk Eder ve artik haramların kendisine zarar vermeyeceğini düşünüp haram işlere dalarsa, o kimse Allah'a Aliyormusun, ateşe ulaşmış Olur. Boyle birisi Allah'ın Aliyormusun, şeytanın dostudur.

Yüce Allah'a YOLCULUK met yolu bilen Alim, arif, güvenilir ve irşatla izinli BİR Rehber ile olursa, Hak yolcusu, şeytanın oyunlarından ve nefsin hilelerinden Emin Olur. Hedefine kolayca Kisa zamanda ulaşır. Ayşe Rehber, kendisine Samimi olarak Tabi olan kimseye Yüce Allah'a kavuşana kadar Örnek Olur, yardim Eder, FEYZ verir, yolunu Acar, ONU tehlikelere Karşı Uyanık Tutar. Kâmil, Terbiye Edip Allah katında sevilecek ve Kabil görecek hale getirdiği hak yolcusunu Yüce Allah'a dağıtma Eder ve aradan çekilir mürşid.

Ayşe yolun Ehl olmayan kimseye uyan kimse imkb bocalar, Kazanan Yalnızdır kalır, şaşırır, zarar Eder.


Dr Dilaver Selvi












Evliyaya Gönül Vermek

“Bulmak değil imiş bilmek, Bilmek değil imiş bulmak, Evliyaya gönül vermek Rengine boyanmak imiş.” (Kaygusuz) Bu mısraların sahibi olan “Kaygusuz”, 15. asırda yaşamış ve şathiyyeleri ile meşhur Kaygusuz Abdal değil. Ondan bir asır sonra dünyadan geçip gitmiş, Bayramî meşayıhından Vizeli Alaaddin Ali isimli bir zat bu. Halk arasında öteden beri söylenegelen Yunus tarzı ilahileri var. Yukardaki dörtlüğü de onun böyle çok bilinen ve “Maksut cihana gelmekten / Kişi Rabb’in bilmek imiş / Rabb’ini bilmekten murat / Evliyasın bulmak imiş” diye başlayan ilahisinden aldık. Allah’a kulluk edelim diye gönderildik bu dünyaya. Kur’an-ı Kerim’inde, “Ben cinleri ve insanları ancak bana ibadet etsinler diye yarattım.” buyuruyor Cenab-ı Rabb’ül-Alemin. İbadet, ibadet edilenin bilinmesine bağlı olduğu için tasavvuf ehli bu ayetteki “ibadet etsinler” ibaresini, “tanısınlar, bilsinler” şeklinde anlamayı tercih etmiş. Kaygusuz’un “kişinin dünyaya gelmesinden maksat Rabb’ini bilmesidir” demesi bu tefsirin ifadesi aslında. Öyle ya da böyle, ibadet veya kulluk her şeyimizle Mevlâmızın mülkiyetinde bulunduğumuz şuuru içinde tam bir teslimiyeti ve itaati gerektiriyor. Nefsin, şeytanın, dünyanın bütün aldatıcılığına rağmen Allah Tealâ’dan gafil olmamakla, O’nun her yerde hâzır ve nâzır olduğunu bilmekle ulaşılabiliyor bu mertebeye. Bu sebeple büyükler, “Allah’ı Rabb olarak göremeyen, hakkıyla kul olamaz.” diyorlar. Ne zaman nihayetleneceğini bilemediğimiz dünya yolculuğumuzda sırat-ı müstakim üzere olmak, Allah’ı bilmeye ve sürekli hatırlamaya bağlı. Kolay değil, çünkü bu bir imtihan aynı zamanda. Nefsin hevasına kapılmak var, masivaya takılmak var, unutmak var, şaşırmak var. Bunlar varsa, yol bilenlerin kılavuzluğuna da ihtiyaç olmalı. Cenab-ı Hakk’ın lütfu ile vahyin ve sünnet-i seniyyenin ışığında insanlara yol gösteren mürşid-i kâmilleri, peygamberlerin vârisi alimleri, Allah dostlarını bulmak gerekiyor. Böyle kimseler Kur’an’da “evliyaullah”, yani “Allah’ın velileri, O’nun dostu, O’na en yakın ve sadık kullar” olarak niteleniyor. Evliyaullahı bulup yakınlarında olmak, “Onları görenler Aziz ve Celil olan Allah’ı hatırlarlar” hadis-i şerifinde ifade buyurulduğu üzere zikrullaha vesiledir. Lakin Allah’ın evliyasını bulmakla Allah Tealâ’yı bilmek arasındaki münasebet bundan ibaret değildir. Marifet-i Bârî, evliyaullahı bilmenin ve bulmanın da ötesinde ona gönül vermekle tahakkuk edebilecek bir mazhariyettir. Bilmeden, bulmadan gönül verilmez gerçi, ama gönül verilmeyecekse bilmenin ve bulmanın bir manası da olmaz. Kaygusuz, onun için meselenin bu tarafına dikkat çekiyor önce; “bilmek, bulmak değildir” diyor. Yani falanca yerde bir Allah dostunun varlığını öğrenmiş olmanız, velayetin alametlerini bilmeniz, bir mürşide bağlanmanın gerekliliğini ikrar etmeniz, gidip o veliyi bulmayınca işe yaramıyor. Bütün bu bilgiler sizin halinizi değiştirmeye yetmiyor; bal demekle ağız tatlanmıyor çünkü. Fakat öte yandan “bulmak da bilmek değildir”. “Ol mahiler ki derya içredir, deryayı bilmezler” misali, Allah dostlarının yakınında, çevresinde bulunan nice kimse, neye sahip olduğunun farkına varamayabiliyor. Yahut zahiren bulmuş gibi görünüyor da tam manasıyla teslim olup gönlünü veremiyor. Hakikaten bilmenin de bulmanın da alameti “gönül vermek”tir. Gönül vermek; aşkla sevmek, hesapsız bağlanmak, tereddütsüz teslim olmaktır Evliyaya gönül veren kişi kendi iradesini terk eder, mürşidinin iradesine tabi olur. Gönül vermek, aşkla sevmek hal iledir; lafla olmaz. Delili, mürşidinin rengine boyanmaktır. Aşk varsa meşk de, yani karşısındaki örneğe benzeme, onun gibi olma çabası da vardır. Bu sebepledir ki Allah dostlarını gönülden sevenler onların hayat tarzını benimser, onlar gibi yaşamaya gayret eder, dinin emir yasak çizgisinin dışına çıkmaz, sünnetlere titizlikle uyar, istikametini bozmaz. Böyle olmakla birlikte Allah’ı bilmeye imkan tanıyan “gönül verme” ameliyesi, bu iki halin arasındaki, yani gönül vermenin sebebi (sevmek) ile neticesi (sevdiğine benzemek) arasındaki bir tezkiye yahut tasfiye işlemidir. Allah Tealâ kuru bilgi ile değil “marifet” ile bilinir. Marifet ise dili, kalbi, zihni, nefsi.. Hak’tan başkasıyla meşgul etmemekle, yani hal ile ve Allah’ın veli kullarından tahsille öğrenilir. Daha mühimi marifet kalpte yahut gönülde olur. Fakat gönlün marifete açılması, arızalarının giderilmesine, temizlenip ilâhi tecellilere mahzar olabilecek bir saflık ve berraklığa kavuşmasına bağlıdır. Günahlarla kararmış, masiva ile daralmış, süflî arzularla kirlenmiş gönüllerde marifet de olmaz, esma ve sıfat tecellisi de. Gönül Allah’ın evidir, insan Allah’ı orada bulur ama “padişah konmaz saraya, hane mamur olmadan” denilmiştir. İşte kişinin evliyaya gönül vermesi, temizlenmek ve tamir edilmek üzere gönlünü Allah dostlarına tevdi etmesidir. Gönüller ancak onların elinde yıkanır, arınır, marifetullaha uygun kıvama getirilir. Gönüller ancak Allah dostlarının himmetiyle beytullah olur. Marifetullah için gönlü Kâbe kılmak, gönlü Kâbe kılmak için de onu evliyaullaha vermek gerekir.
Kâbe’nin putlardan arındırılıp imar edilmesi İbrahim a.s. gibi Allah’ın “halîl” kullarına mahsustur çünkü.

T. Ziya ERGUNEL






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
Mesajın:

Örnek Sokak 1a, 12345 Örnekşehir
+90 1234567890